|
Witaj,
nie jesteś zalogowany.
Zaloguj się
| |
|
PIERWSZA RANDKA
Pierwsza randka to całkiem nowe wyzwanie! Ale co to dla Ciebie! Skoro zdecydowałaś(-eś) się przeczytać te króciutkie porady, zapewne będzie Ci zdecydowanie łatwiej i bardziej bezstresowo podejść do tego tematu. Zapraszam do lektury i oczywiście do praktyki ;-)
Zaplanuj randkę starannie
Właśnie... nie rób nic bez planu! Postaraj się wymyśleć w miarę atrakcyjne i ciekawe miejsce Waszego spotkania, ale... pamiętaj, że jeśli umówisz się gdzieś na wolnym powietrzu, pogoda może Ci spłatać figla i nagle może spaść np. deszcz, śnieg czy burza gradowa. Miej więc w zanadrzu plan awaryjny! A najlepiej kilka awaryjnych planów na miejsce Waszej randki, nie ma nic nudniejszego niż zastanawianie się, gdzie by tu właściwie pójść. Po prostu bądź przygotowany – a zrobisz dobre wrażenie, a chyba Ci na tym zależy? ;-)
Bądź punktualna(y)
Chyba nie ma nic gorszego niż spóźnienie się na pierwszą randkę. Przygotuj się więc do niej wcześniej. Nie zostawiaj żadnych niezałatwionych spraw w tym dniu na ostatnią chwilę. Wyjdź z domu wcześniej. Jeśli musisz dojechać do miejsca spotkania weź pod uwagę korki, wykolejenie się tramwaju czy złapanie gumy przez autobus. Lepiej jest poczekać na wybranka/wybrankę kilkanaście minut, niż dać czekać na siebie. Po prostu postaraj się nie spóźnić!
Zadbaj o odpowiedni wygląd i ubiór
Tego chyba Ci nie powinienem mówić, ale by wszystko było na swoim miejscu napiszę krótko: postaraj się być schludna(-y) i naturalna(-y). Ubierz się stosownie do sytuacji. Jeśli Wasza randka ma być w teatrze - ubierz się odpowiednio i nie zakładaj przypadkiem wytartych dżinsów i flanelowej koszuli. Nie przesadzaj jednak z ubiorem i załóż to w czym czujesz się dobrze. Pamiętaj, że na pierwszej randce liczy się pierwsze wrażenie jakie uda Ci się wywrzeć na partnerze/partnerce.
Krótka randka
Nie przesadzaj z długością pierwszej randki! Jeœli chcesz, by kolejne randki miały miejsce, niech pierwsza randka pozostawi w drugiej osobie uczucie niedosytu. Niech Twój(-a) wybranek/wybranka po pierwszym spotkaniu poczuje, że musi się z Tobą spotkać jeszcze raz, by dowiedzieć się o Tobie więcej! Rozpocznij więc swoje „randkowanie” od godziny czy dwóch, a potem... cóż życie pokaże :-)
Mów komplementy – ale z umiarem
Kilka miłych słów wypowiedzianych do drugiej osoby sprawi, że poczuje się ona wyjątkowa, doceniona ale... jeśli zamiast rozmawiać na jakiś konkretny temat zaczniesz tylko powtarzać teksty typu: ale ślicznie wyglądasz, ładne masz dzisiaj włosy, zachwyca mnie twój uśmiech - będziesz wyglądał(-a) na niezłą(-ego) desperatkę/desperata. Dlatego bądź choć trochę przygotowana(-y) do rozmowy. Zaplanuj choć trochę o czym chciałabyś/chciałbyś porozmawiać. Nie martw się też, jeśli nie uda Ci się poruszyć wszytskich przygotowanych tematów. Najważniejsze byście po prostu swobodnie porozmawiali – z podkreśleniem słowa swobodnie!
Nie obżeraj się i nie pij zbyt wiele
Jeśli Wasz pierwsza randka ma się odbyć np. w kawiarni czy restauracji nie obżeraj się zbytnio! Wiem, wiem, że już od kilku dni nie mogłaś(-eś) nic do ust włożyć z wrażenia ;-) ale lepiej nie odreagowuj tego na randce :-) Podobnie sprawa ma się z piciem: klika drinków może bardzo rozładować spiętą atmosferę, ale... przecież to jest Twoja pierwsza randka! Nie dodawaj sobie animuszu w ten sposób, bo skutki mogą być opłakane...
Zrównoważ mówienie i słuchanie
Tak, to bardzo ważne byś dobrze prowadziła/prowadził rozmowę. Mów ładnymi zdaniami. Wiem, że to może być trudne, gdy głos ze zdenerwowania dławi się w gardle, ale się postaraj. Nie przerywaj swojemu partnerowi w środku zdania! Słuchaj... słuchaj i mów. Postaraj się tak prowadzić rozmowę, by druga osoba czuła się w Twoim towarzystwie dobrze. By po prostu fajnie się z Tobą gadało... Jeśli Ci się to uda, to już tylko krok dzieli Cię od kolejnej randki, a może i od następnych...
źródło:
http://spoleczenstwo.artykularnia.pl/
| |
|
RAZEM...CZYLI OSOBNO
Czy mieszkanie osobno i pozostawanie w związku, który zbytnio nie krępuje żadnej ze stron staje znakiem czasów. Single mieszkający w dużych miastach coraz częściej decydują się na luźne związki polegające na kontaktach jedynie w weekendy, z jedną osobą prze wiele lat. Spotkania weekendowe wyglądają w ten sposób, że to on pojawia się u niej w piątek wieczorem by pożegnać ją w niedziele wieczorem, albo też to ona odwiedza w ten sposób jego. Jest też inna forma spotkań, uzgadnianych telefonicznie, czasem również w trakcie tygodnia, ale bez pozostawania na noc. Jest to z reguły jedynie kilkugodzinne spotkanie które ma zniwelować deficyt poczucia bliskości i odegnać demony samotności. Często partnerów łączy prawdziwe i głębokie uczucie, jednak intensywność pracy zawodowej, której obydwoje poświęcają gros czasu nie pozwala im na nic więcej. Nadrzędnym wszakże walorem takich związków wydaje się być jednak niezależność jaką obie strony pozostawiają sobie, obdarzając się jednocześnie pełnym zaufaniem.
| |
|
|
|
BYĆ SINGLEM
Co to znaczy "być singlem"? Czy oznacza samotność z wyboru, czy też życie w pojedynkę wbrew rzeczywistym pragnieniom; czy może alienację, która odbiera radość życia; a może właśnie wręcz przeciwnie - bycie singlem jest świadomym wyborem człowieka, który z różnych przyczyn nie wszedł w bliski związek z druga osobą, bo na tym etapie życia tak jest po prostu lepiej. Bez względu na istotę i przyczyny stanu rzeczy polegającego na podążaniu przez życie w pojedynkę ten portal ma zadanie umożliwić kontakt ludziom, którzy realizują ten model funkcjonowania w społeczeństwie. Jak podają ostatnie statystyki jest na ponad 25 %, to całkiem sporo, nieprawdaż?! Singlu i ty Singielko singluj z nami na singiel.info!
| |
|
JAK PTAKI NA NIEBIE...
Paralotniarstwo - sport i forma rekreacji polegająca na lataniu przy użyciu paralotni. Jest jednym z najpopularniejszych (szczególnie w Europie i Ameryce Południowej) sportów lotniczych. Paralotniarstwo jest często mylone z lotniarstwem. Zasadniczą różnicą jest brak sztywnych elementów konstrukcyjnych w paralotni.
Paralotniarstwo we współczesnej formie powstało pod koniec lat 70. XX w. we Francji, do Polski dotarło pod koniec lat 80. XX w. Współcześnie jest najbardziej popularne w kraju swojego powstania. Liczba uprawiających ten sport jest trudna do oszacowania, ze względu na to, że znaczny odsetek uprawiających ten sport nie rejestruje się ani nie zdobywa oficjalnych licencji.
Paralotniarstwo jest sportem czysto amatorskim. Istnieje jednak grupa kilkuset zawodników, którzy regularnie startują w krajowych i zagranicznych zawodach sportowych. W Polsce do uprawiania tego sportu wymagana jest Licencja IPPI (The International Pilot Proficiency Information Card) wystawiana przez Międzynarodowš Federację Lotniczą lub polskie świadectwo kwalifikacji pilota paralotni wydawane przez Urząd Lotnictwa Cywilnego. W Polsce na początku 2006 r. zarejestrowanych było 1261 posiadaczy świadectwa kwalifikacji pilota paralotni, w tym 70 osób z uprawnieniami instruktorskimi.Oficjalnym dokumentem uprawniającym do uprawiania paralotniarstwa jest świadectwo kwalifikacji pilota paralotni, wydawane przez Urząd Lotnictwa Cywilnego.
Większość kwestii prawnych związanych ze szkoleniem i egzaminami reguluje Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 2 września 2003 r. w sprawie licencjonowania personelu lotniczego (Dz. U. Nr 165, poz. 1603) wraz załącznikami. Przepisy te zmieniają się dość często i w znaczący sposób, dlatego zainteresowani powinni śledzić je na bieżąco.
Od października 2006 r. do egzaminu na świadectwo kwalifikacji można podchodzić już po drugim etapie szkolenia (zlikwidowano wymóg wykonania lotów w warunkach termicznych i żaglowych). Egzaminy mogą być już przeprowadzane w szkołach paralotniowych (pierwsza sesja odbyła się w połowie grudnia 2006 r.), a nie wyłącznie przez Urząd Lotnictwa Cywilnego w Warszawie. Centralizacja w połączeniu z obszernym materiałem teoretycznym skutecznie zniechęcała wielu pilotów do zdawania egzaminów. Wielu lata bez wymaganych uprawnień, a niektórzy decydują się na szkolenie za granicą, np. na Słowacji.
źródło: cyberbook.pl
| |
|
|
|
