|
Witaj,
nie jesteś zalogowany.
Zaloguj się
| |
|
POŁÓWKI POMARAŃCZY
Czy rzeczywiście jest tak, że każdy ma swoją, przeznaczoną specjalnie sobie "połówkę" na tym świecie? Czy rzeczywiście na każdą i każdego z nas czeka gdzieś tam ta druga osoba i dopóki jej nie spotkamy nie zaznamy spokoju. Czy warto czekać i szukać w nieskończoność jeśli nie ma pewności, że tak w ogóle jest? Z drugiej strony, jeśli zdecydujemy się na związek nie będąc do końca przekonanymi o słuszności naszego wyboru ryzykujemy, że pisane nam przeznaczenie po prostu nas ominie i nie zaznamy prawdziwej miłości. Niektórzy jednak sądzą, że miłość rodzi się powoli i niekoniecznie jest tak, że oto pewnego dnia spotykamy nagle naszego księcia z bajki i przeszywa nas jak grom pewność, że to właśnie ten i tylko ten. Wręcz przeciwnie, nader często jest tak, że to osoba która jest w pobliżu nas od dawna po pewnym czasie okazuje się naszym przeznaczeniem i miłość rozkwita i trwa aż po grób, wcale nie wymagając jakiejkolwiek egzotyki ani niezwykłości, za to ma olbrzymią zaletę - jest wielka i prawdziwa. Tak więc, każdy sam musi odnaleźć w sobie miłość i tę osobę, którą obdarzy tym uczuciem i nie ma znaczenia czy będzie to miłość od pierwszego wejrzenia, czy przyjaźń, która z czasem staje się miłością.
| |
|
|
|
ROLE KOBIECE I ROLE MĘSKIE
Mianem ról kobiecych i męskich określa się sposób zachowania, który w danej kulturze postrzegany jest jako typowy bądź akceptowalny dla danej płci, bądź też sposób zachowania jednostki, która wiąże go ze swoją tożsamością płciową i/bądź przez który chce wyrazić swoją tożsamość płciową.
Współczesna socjologia i psychologia rozróżnia płeć biologiczną i płeć kulturową (ang. sex i gender), przez co również dokonuje się rozróżnienie ról przypisywanych mężczyznom i kobietom społecznie i kulturowo od faktycznie występujących różnic biologicznych.
Kulturowe role kobiece i role męskie są bardzo różne w różnych kulturach. Wzorce te ulegają też ogromnym zmianom wraz z upływem czasu; jedynie odmienne role biologiczne kobiet i mężczyzn nie były dyskutowane i podważane do połowy XX wieku. Odkąd medycyna stwarza możliwości, by role te częściowo zmienić, również i ta część wzorca ról zaczęła być dyskutowana; jednak debata ta nie osiągnęła istotnej pozycji w dyskursie społecznym.
W kulturowym aspekcie ról przypisywanych przedstawicielom poszczególnych płci mamy do czynienia z szerokim wachlarzem możliwości. Nawet jeśli uda się tu wychwycić pewne główne tendencje, to stwierdzić trzeba, że prawie wszelkie możliwości kulturowego podziału ról gdzieś i kiedyś były praktykowane.
Najbardziej znaną normą ról kobiecych i męskich jest model patriarchalny, który na Zachodzie od początku minionego stulecia jest coraz częściej podważany i modyfikowany.
Tradycyjny model ról kobiecych i męskich zakłada, że istnieją naturalne i ściśle od siebie oddzielone role płciowe, w sposób automatyczny przypisywane mężczyznom i kobietom. Role te w kulturach Zachodu dają się opisać następującym schematem:
* Mężczyzna
o Głowa i żywiciel rodziny
o Kompetentny w sprawie kontaktów ze światem zewnętrznym
o Silny, racjonalny, waleczny, aktywny seksualnie
o Mężczyźni jako "myśliwi"
* Kobieta
o Zależna i podległa męskiemu opiekunowi (ojcu, mężowi itd.)
o Słaba emocjonalnie i irracjonalna, załagodzająca, seksualnie pasywna lub obojętna
o Kobiety jako zdane na "myśliwych", "opiekunki domowego ogniska"
Zarówno rozwijający się od połowy XIX wieku ruch feministyczny, jak i zmiany polityczne, industrializacja oraz dwie wojny światowe, które wymusiły opuszczenie przez kobiety tradycyjnie przypisywanych im przestrzeni społecznych, doprowadziły do silnych przeobrażeń i powstania nowych możliwości w ramach wzorca ról kobiecych i męskich; przy czym mieliśmy tu do czynienia z silniejszą liberalizacją postrzegania ról kobiecych niż ról męskich, także teraz przestrzeń możliwości jest dla kobiet znacznie większa niż dla mężczyzn. I tak np. młoda kobieta chcąca podjąć studia na kierunku biologicznym czy chemicznym spotyka się ze zrozumieniem i akceptacją, nawet gdy szanse na uzyskanie pracy po takich studiach dla niej są mniejsze niż dla mężczyzny z takim samym wykształceniem. Jednak mężczyzna, który więcej niż przez kilka miesięcy zajmuje się domem, ponieważ np. jego żona ma lepsze wykształcenie, spotyka się zazwyczaj z niezrozumieniem zarówno ze strony mężczyzn jak i kobiet.
Jednocześnie zarówno w dziedzinie nauk społecznych jak i biologicznych pojawiają się coraz to nowe wyniki badań przeczących tradycyjnemu podziałowi ról. Niektórzy wątpią nawet, że w naturze mamy do czynienia tylko z dwoma silnie od siebie oddzielonymi płciami. W tym kontekście należy wspomnieć chociażby o ruchu transgenderowym oraz o coraz poważniej traktowanej interseksualności, a także o ruchu masculinities.
źródło www.cyberbook.pl
| |
|
JAK TO DZIAŁA?
Portal umożliwia kontakt ludziom nie pozostającym w stałych związkach, znajdującym się w różnej sytuacji życiowej. Różne kategorie w dziale SZUKAJ pomagają znaleźć pokrewną sobie duszę, określając środowiska. Kategoria HOBBY zawiera liczne podkategorie obejmujące pasjonatów od filatelistów poprzez kinomaniaków po miłośników sportóW ekstremalnych. Każdy znajdzie środowisko ludzi, z którymi będzie mógł realizować swoje zamiłowania.
| |
|
|
|
Hasło: SEX
Znaczenie hasła:
Sex. Słowo niczym syk węża. Słowo symbol. Nie słowo, a cała przestrzeń semantyczna, ocean znaczeń, kosmos skojarzeń. Trzy litery, które elektryzują nas od czubka głowy po koniuszki palców u stóp, powodując żywsze bicie serca, a czasem rumieniec i to niekoniecznie wstydu. Sex oznacza bliskie cielesne obcowanie dwojga ludzi. Oznacza przełamanie pewnego tabu jakie zakodowane w naszej podświadomości i daje nam poczucie bezpieczeństwa. Jest to bariera bezpiecznej odległości na jaką pozwalamy drugiemu człowiekowi zbliżyć się od naszego ciała. Tak, ciało właśnie jest tu głównym bohaterem, to ciało jest podmiotem i często przedmiotem zaangażowania w tym co ogólnie określamy jako sex. Przełamanie bariery bezpieczeństwa jaką orientacyjnie określa się na około 0,5 m jest warunkiem zbliżenia seksualnego między ludźmi i co za tym idzie oznacza ono zgodę na pewną bezbronność i wymaga odpowiedniego zaufania. Oto dopuszczamy innego człowiek do sfery bardzo intymnej, prywatnej jaką jest nasze ciało - a stąd już tylko mały krok do naszej duszy. Jeśli zespolenie cielesne prowadzi do zespolenia duchowego mamy wrażenie pełni obcowania z drugim człowiekiem. To właśnie jest celem - całkowite zespolenie, inaczej sex staje się tylko formą przełamywania tabu, nudną powierzchowną gimnastyką, która nie daje długotrwałego zadowolenia, ani tym bardziej poczucia spełnienia. Czasem nawet wręcz przeciwnie, pozostawia rodzaj niedosytu i swego rodzaju profanum jakiego się dopuszczamy na sobie samym. Sex powinien natomiast być fantastycznym ukoronowaniem miłości, bo tylko wtedy cielesne zespolenie z innym człowiekiem jest naprawdę szczere i głębokie, tylko wtedy towarzyszy mu ta właśnie mityczna, ale możliwa i istniejąca w rzeczywistości komunia dusz. Czego Państwu i sobie życzymy :)
(dodano: 28-04-2007, odsłon: 874) | |
|
|
